Wybierz cel — pokażemy dopasowane suplementy, zioła i produkty. Komunikacja wspierająca, nie lecznicza.
Przeglądaj produkty ulubionych marek — suplementy, zioła, żywność i wydawnictwa.
PURAM
Zdrowie bez leków
Biały SaiBaba
Skoczylas
RawForest
HerbaSano
Kopiec Zdrowia
Sady Zdrowia
Apteka Natury
Apteka Natury
Oficyna...
Oficyna Wydawnicza ABA
Wydawnictwo Zdrowie bez leków
Zbigniew T. Nowak
Zbigniew T. Nowak
Medi-Flowery
Sól Kłodawska
Mydlarnia Powrót do natury
b'nature
Gliniany Zdrój
Sekret MUMIO
NELFARMA
Hauster
Kropla Relaksu
Kwiat Życia
Kwiat Życia
Slavito
Natura Wita
JODAVIT
Ola La Lchf
Ola La Lchf
GOLDEX
Wydawnictwo...
Wydawnictwo Fijor Podolski Publishing
Sekrety Zdrowia
VitaminBottle
VitaminBottle
Carska
IODICA
abvita
abvita
Sun of Baltic
Życie bez leków
Życie bez leków
Zioła Hildegardy
Nucleotide Nutrition
Wydawnictwo...
Wydawnictwo MediaCom Press
Costa d'Oro
Kategorie
Zioła, a może lepiej: dzikie rośliny jadalne i lecznicze, towarzyszą ludzkości od najdawniejszych czasów. Pomagały pierwszym ludziom przetrwać, dając schronienie, odzienie, żywność i lekarstwa. Na początku nie znano zależności pomiędzy chorobami a roślinnymi lekami. W miarę rozwoju cywilizacji ciekawość doprowadziła nas do momentu, w którym jesteśmy. Dzięki praprzodkom staliśmy się spadkobiercami rozległej wiedzy zielarskiej. Eksperymentujący na sobie pradziadowie dostarczyli nam wiedzy będącej wynikiem tysięcy lat prób i błędów. W miarę gromadzenia doświadczeń powstawała wiedza o właściwościach i wykorzystywaniu roślin, wzrastały umiejętności w zakresie stosowania danych surowców zielarskich na konkretne dolegliwości. W czasach, kiedy nie było aptek ani szpitali, ludzie musieli się nauczyć opatrywać rany lub ratować przy określonych chorobach. Jak wyglądała pradawna medycyna, o tym można przeczytać w starych, egipskich papirusach. Najstarszy, papirus Smitha, zwany „papirusem chirurgicznym”, pochodzi z I połowy XVII wieku p.n.e. W zwoju opisano obserwacje akcji serca i sposób liczenia tętna. Słynny papirus Ebersa, datowany na około 1550 roku p.n.e., jest najlepiej zachowanym staroegipskim dziełem farmaceutyczno-medycznym. Manuskrypt zawierał niemal 900 receptur leczniczych, których składnikami w większości były surowce roślinne. Wśród nich wymieniano między innymi: korę granatowca, czosnek, piołun, cebulę morską, jaskółcze ziele, aloes, siemię lniane czy też miętę. Za lek znieczulający w owym czasie służyło opium.
Najstarszy chiński zielnik to dzieło trzech cesarzy żyjących w XXVIII w p.n.e.: Szen-Nung, Fu Xi oraz Huang-Di. Pierwszy kierował światowymi eksploracjami, kolekcjonując i badając rośliny oraz minerały o potencjale leczniczym. Jednym z opisywanych przez niego surowców roślinnych był korzeń żeń-szenia, który stosowany jest aż do dziś. Drugi z twórców był autorem koncepcji yin-yang głoszącej, że wszechświatem rządzą dwie przeciwstawne (ale jednocześnie uzupełniające się) siły. Chcąc pozostać zdrowym, należy te elementy utrzymać w harmonii. Trzeci z cesarzy tradycyjną wiedzę medycyny chińskiej usystematyzował w księdze Huang Di Nei Jing (Wewnętrzna klasyka Żółtego Cesarza).
Primum non nocere, czyli „po pierwsze nie szkodzić” – ta najważniejsza zasada etyczna w medycynie została sformułowana przez największego lekarza czasów starożytnych, Hipokratesa, żyjącego w latach ok. 460–377 p.n.e. To on stworzył przysięgę lekarską, która funkcjonuje aż do dziś. Hipokrates był zwolennikiem ziół jak najmniej poddawanych obróbce, wierzył bowiem, że roślinne lekarstwa występują w pierwotnej postaci i tylko takie wywierają najkorzystniejszy efekt terapeutyczny. Z kolei pochodzący z Pergamonu Galen żyjący w II wieku n.e. stworzył nową dziedzinę farmacji – galenikę – naukę o wytwarzaniu leków ze świeżych lub suszonych surowców zielarskich.
Herbarz polski o przyrodzeniu ziół i drzew rozmaitych z 1613 roku, autorstwa księdza Marcina z Urzędowa, uważany jest za pierwszy podręcznik do farmakognozji. Autor był doktorem medycyny i filozofii. Również w 1613 roku powstał oryginalny Zielnik Szymona Syreniusza, botanika i lekarza, profesora Akademii Krakowskiej. Autor opisał i sklasyfikował 765 roślin zielarskich.
W XIX wieku zaczęto prace nad izolowaniem substancji narkotycznych, w 1815 roku odkryto i zidentyfikowano aktywną substancję znajdującą się w główkach maku, którą nazwano „morfiną”. Próbowano znaleźć sposób na to, by działała ona, nie wywołując uzależnień. W toku prac nad morfiną odkryto w 1874 roku heroinę. W 1818 roku wyizolowano strychninę z nasion kulczyby, a 1820 r. – chininę z kory chinowej i kofeinę z nasion kawy. W 1859 roku po raz pierwszy wyizolowano kokainę z liści koki. Wiek XIX zaowocował także otrzymaniem salicyny z kory wierzby (1830 r.) oraz krystalicznej digitaliny z liści naparstnicy purpurowej (1868 r.).
W pierwszej połowie XX wieku zaobserwować można wyraźny trend odrzucający ziołolecznictwo. Przestano ufać ziołom, rozpowszechniając pogląd, że z jednej strony zioła są niebezpiecznymi truciznami, a z drugiej – bezużytecznymi badylami. Coraz silniejsza ekspansja leków syntetycznych spowodowała stopniowe usuwanie tych roślinnych z urzędowych spisów. Lek syntetyczny działał silniej i szybciej, przynosił ulgę w ciężkich chorobach, dlatego zioła odsunięto na dalszy plan. Z czasem jednak zauważalne były skutki uboczne długotrwałej lekoterapii, powrócono więc do ziół, które w większości są bezpieczniejsze, działają łagodniej i wolniej od leków syntetycznych. Poza tym charakteryzują się niską toksycznością.
Obecnie znów zatęskniliśmy za ziołami i odkrywamy na nowo takie produkty jak herbatki ziołowe. Ludzkość zauważyła i doceniła potencjał roślin leczniczych, nieco spychając na boczny tor leki syntetyczne. Ziołolecznictwo zatacza coraz szersze kręgi, a zioła znów zrobiły się modne. Apteki wprowadziły do stałej oferty nawet zioła do zaparzania, które zajmują sporo miejsca w gablocie. Ale skoro pacjenci pytają o zioła, to muszą być one dostępne w ofercie. Nie zapominajmy, że wiele syntetycznych leków opartych jest o aktywne substancje pozyskane z roślin lub zsyntetyzowane na wzór związków znajdujących się w nich.
Powrót do ziołolecznictwa staje się faktem. Oby ta fascynacja trwała jak najdłużej.
Zioła, a może lepiej: dzikie rośliny jadalne i lecznicze, towarzyszą ludzkości od najdawniejszych czasów. Pomagały pierwszym ludziom przetrwać, dając schronienie, odzienie, żywność i lekarstwa. Na początku nie znano zależności pomiędzy chorobami a roślinnymi lekami. W miarę rozwoju cywilizacji ciekawość doprowadziła nas do momentu, w którym jesteśmy. Dzięki praprzodkom staliśmy się spadkobiercami rozległej wiedzy zielarskiej. Eksperymentujący na sobie pradziadowie dostarczyli nam wiedzy będącej wynikiem tysięcy lat prób i błędów. W miarę gromadzenia doświadczeń powstawała wiedza o właściwościach i wykorzystywaniu roślin, wzrastały umiejętności w zakresie stosowania danych surowców zielarskich na konkretne dolegliwości. W czasach, kiedy nie było aptek ani szpitali, ludzie musieli się nauczyć opatrywać rany lub ratować przy określonych chorobach. Jak wyglądała pradawna medycyna, o tym można przeczytać w starych, egipskich papirusach. Najstarszy, papirus Smitha, zwany „papirusem chirurgicznym”, pochodzi z I połowy XVII wieku p.n.e. W zwoju opisano obserwacje akcji serca i sposób liczenia tętna. Słynny papirus Ebersa, datowany na około 1550 roku p.n.e., jest najlepiej zachowanym staroegipskim dziełem farmaceutyczno-medycznym. Manuskrypt zawierał niemal 900 receptur leczniczych, których składnikami w większości były surowce roślinne. Wśród nich wymieniano między innymi: korę granatowca, czosnek, piołun, cebulę morską, jaskółcze ziele, aloes, siemię lniane czy też miętę. Za lek znieczulający w owym czasie służyło opium.
Najstarszy chiński zielnik to dzieło trzech cesarzy żyjących w XXVIII w p.n.e.: Szen-Nung, Fu Xi oraz Huang-Di. Pierwszy kierował światowymi eksploracjami, kolekcjonując i badając rośliny oraz minerały o potencjale leczniczym. Jednym z opisywanych przez niego surowców roślinnych był korzeń żeń-szenia, który stosowany jest aż do dziś. Drugi z twórców był autorem koncepcji yin-yang głoszącej, że wszechświatem rządzą dwie przeciwstawne (ale jednocześnie uzupełniające się) siły. Chcąc pozostać zdrowym, należy te elementy utrzymać w harmonii. Trzeci z cesarzy tradycyjną wiedzę medycyny chińskiej usystematyzował w księdze Huang Di Nei Jing (Wewnętrzna klasyka Żółtego Cesarza).
Primum non nocere, czyli „po pierwsze nie szkodzić” – ta najważniejsza zasada etyczna w medycynie została sformułowana przez największego lekarza czasów starożytnych, Hipokratesa, żyjącego w latach ok. 460–377 p.n.e. To on stworzył przysięgę lekarską, która funkcjonuje aż do dziś. Hipokrates był zwolennikiem ziół jak najmniej poddawanych obróbce, wierzył bowiem, że roślinne lekarstwa występują w pierwotnej postaci i tylko takie wywierają najkorzystniejszy efekt terapeutyczny. Z kolei pochodzący z Pergamonu Galen żyjący w II wieku n.e. stworzył nową dziedzinę farmacji – galenikę – naukę o wytwarzaniu leków ze świeżych lub suszonych surowców zielarskich.
Herbarz polski o przyrodzeniu ziół i drzew rozmaitych z 1613 roku, autorstwa księdza Marcina z Urzędowa, uważany jest za pierwszy podręcznik do farmakognozji. Autor był doktorem medycyny i filozofii. Również w 1613 roku powstał oryginalny Zielnik Szymona Syreniusza, botanika i lekarza, profesora Akademii Krakowskiej. Autor opisał i sklasyfikował 765 roślin zielarskich.
W XIX wieku zaczęto prace nad izolowaniem substancji narkotycznych, w 1815 roku odkryto i zidentyfikowano aktywną substancję znajdującą się w główkach maku, którą nazwano „morfiną”. Próbowano znaleźć sposób na to, by działała ona, nie wywołując uzależnień. W toku prac nad morfiną odkryto w 1874 roku heroinę. W 1818 roku wyizolowano strychninę z nasion kulczyby, a 1820 r. – chininę z kory chinowej i kofeinę z nasion kawy. W 1859 roku po raz pierwszy wyizolowano kokainę z liści koki. Wiek XIX zaowocował także otrzymaniem salicyny z kory wierzby (1830 r.) oraz krystalicznej digitaliny z liści naparstnicy purpurowej (1868 r.).
W pierwszej połowie XX wieku zaobserwować można wyraźny trend odrzucający ziołolecznictwo. Przestano ufać ziołom, rozpowszechniając pogląd, że z jednej strony zioła są niebezpiecznymi truciznami, a z drugiej – bezużytecznymi badylami. Coraz silniejsza ekspansja leków syntetycznych spowodowała stopniowe usuwanie tych roślinnych z urzędowych spisów. Lek syntetyczny działał silniej i szybciej, przynosił ulgę w ciężkich chorobach, dlatego zioła odsunięto na dalszy plan. Z czasem jednak zauważalne były skutki uboczne długotrwałej lekoterapii, powrócono więc do ziół, które w większości są bezpieczniejsze, działają łagodniej i wolniej od leków syntetycznych. Poza tym charakteryzują się niską toksycznością.
Obecnie znów zatęskniliśmy za ziołami i odkrywamy na nowo takie produkty jak herbatki ziołowe. Ludzkość zauważyła i doceniła potencjał roślin leczniczych, nieco spychając na boczny tor leki syntetyczne. Ziołolecznictwo zatacza coraz szersze kręgi, a zioła znów zrobiły się modne. Apteki wprowadziły do stałej oferty nawet zioła do zaparzania, które zajmują sporo miejsca w gablocie. Ale skoro pacjenci pytają o zioła, to muszą być one dostępne w ofercie. Nie zapominajmy, że wiele syntetycznych leków opartych jest o aktywne substancje pozyskane z roślin lub zsyntetyzowane na wzór związków znajdujących się w nich.
Powrót do ziołolecznictwa staje się faktem. Oby ta fascynacja trwała jak najdłużej.
Zacznij od celu — skorzystaj z nawigacji „wg dolegliwości" lub filtrów po lewej (składnik, postać, marka, cena), a następnie porównaj skład i formę. W razie wątpliwości sięgnij po powiązany poradnik.
Przy produktach w promocji pokazujemy najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed obniżką — zgodnie z dyrektywą Omnibus. Dzięki temu wiesz, czy rabat jest realny.
Wysyłamy szybko, a przy zamówieniach powyżej progu dostawa jest darmowa. Masz 14 dni na zwrot bez podawania przyczyny. Szczegóły w zakładkach Dostawa i Zwroty.
Suplement diety uzupełnia dietę i nie zastępuje zróżnicowanego odżywiania ani nie ma właściwości leczniczych. Przestrzegaj zalecanej porcji i zwróć uwagę na przeciwwskazania. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
