Podagrycznik ziele 250g

Nazwa „podagrycznik” nawiązuje do choroby reumatycznej o nazwie „podagra” (to schorzenie charakteryzujące się pogrubieniem stawu dużego palca u nogi i ograniczeniem jego ruchów oraz napadowymi bólami i obrzękiem w okresach zaostrzeń). Podagrycznik z sukcesem stosowany jest w leczeniu bólów reumatycznych, dny moczanowej i rwy kulszowej.

Fitochemia podagrycznika

Skład chemiczny podagrycznika, choć nie do końca poznany, to wiadomo jednak, jaka jest główna grupa jego związków, odpowiedzialnych za właściwości lecznicze. Są to poliacetyleny (falcarinol i falcarindiol). Oprócz nich w roślinie występują olejki eteryczne, kwasy fenolowe oraz flawonoidy. W zielu podagrycznika znajduje się jeszcze chlorofil, węglowodany, białko, kwas palmitynowy, karotenoidy, witaminy (C, E) oraz sole mineralne: (potas, magnez, cynk, miedź, chrom, mangan, kobalt).

Właściwości lecznicze podagrycznika

Podagrycznik, oprócz działania przeciwreumatycznego, wykazuje także działanie przeciwzapalne. W badaniach in vitro wykazano, że falkarindiol obecny w podagryczniku działa nawet 30 razy silniej niż indometacyna, syntetyczny lek stosowany jako środek przeciwzapalny i przeciwreumatyczny.Także dzięki zawartości falkarindiolu podagrycznik jest zielem stosowanym w profilaktyce przeciwnowotworowej. Podagrycznik działa także przeciwdrobnoustrojowo, hamując rozwój drobnoustrojów patogennych dla człowieka, takich jak np. gronkowiec złocisty, Candida albicans czy Escherichia coli.

Napar z suszonych liści podagrycznika, pity 3 do 4 razy dziennie polecany jest w leczeniu podagry, przy stanach zapalnych nerek i pęcherza moczowego, a nawet hemoroidów. To zasługa poliacetylenów o działaniu przeciwzapalnym. Napar z suszonego podagrycznika może pomóc się zrelaksować, ponieważ ma działanie delikatnie uspokajające.

Przepis na napar z podagrycznika

1 łyżeczkę suszonego podagrycznika zalać 1 szklanką wrzątku, parzyć pod przykryciem 15 min, przecedzić.