Tarnina owoc tarniny 250g

Tarnina – owoc tarniny 250g

Tarnina (śliwa tarnina lub tarka) rośnie na półkuli północnej. W Polsce – na nizinach oraz dolnych partiach górskich (skarpy i skraje lasów). Jest zaliczana do roślin miododajnych, ale jej owoce znajdują szerokie zastosowanie w ziołolecznictwie. A to głównie dlatego, że zawierają flawonoidy – przeciwutleniacze, które nadają im ciemnogranatową barwę, witaminę C (20 mg w 100 g), beta-karoten, witaminy z grupy B, dużo wapnia, potasu i magnezu, a także fitosterol, pektyny, cukry, kwasy organiczne oraz garbniki. Kwiaty tarniny (działające moczopędnie) zawierają m.in.: flawonoidy, pektyny, garbniki, cukry, sole mineralne (głównie potas) oraz witaminę C.

Tarnina (owoc) według literatury ma właściwości wykorzystywane przy następujących dolegliwościach:

• działanie przeciwbiegunkowe (dzięki garbnikom, które, po zetknięciu się z błoną śluzową jelit, tworzą nieprzepuszczalną błonkę, a co za tym idzie – chronią je przed substancjami wywołującymi biegunki),
• spowalnianie ruchów robaczkowych jelit
• działanie przeciwzapalne i antybakteryjne (garbniki wiążą się z bakteriami i neutralizują je),
• właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, zmniejszające przepuszczalność naczyń krwionośnych,
• działanie łagodzące schorzenia nerek, moczowodów oraz pęcherza moczowego (picie kompotu z suszonych owoców tarniny).

Owoce zaleca się ludziom w wieku podeszłym i dzieciom do wspomagania leczenia przewlekłych nieżytów żołądka i jelit, które przebiegają z nadmierną fermentacją.

Przygotowanie:

Napar – zalać szklanką gotującej się wody łyżeczkę owocu i zostawić na 10–15 minut. Napar powinien być pity 2 razy dziennie. Nalewka – owoce zalać alkoholem, odstawić w ciemne miejsce na 3–6 tygodni. Po tym czasie odcedzić, dosłodzić według uznania miodem, glukozą lub cukrem.

Informacje zaczerpnięte z Internetu i ogólnodostępnej literatury.