Guggul (devadhupa) – „boskie kadzidło”

Guggul (balsamowiec indyjski) jest jednym z najbardziej znanych i cenionych ziół medycyny ajurwedyjskiej, które było i nadal jest stosowane w medycynie naturalnej.

Pochodzi z żywicy kory drzewa guggul – małego, bezlistnego, kolczastego i bardzo delikatnego krzewu rosnącego naturalnie na suchych obszarach Bliskiego Wschodu i na subkontynencie indyjskim.

Rocznie z jednego drzewa uzyskuje się od 0,5 do 1 kg gęstej i lepkiej żywicy, a zbieranie wymaga nie lada wprawy, by nie uszkodzić drzewa. Wyróżniamy 5 odmian guggulu, jednak za najbardziej wartościowe uchodzą odmiana brązowa (mahisaksa) oraz żółto-brązowa (kanaka). Należy zauważyć, że świeża żywica działa głównie odżywczo i odmładzająco na nasz organizm. Zupełnie innych właściwości nabiera po roku przechowywania i wówczas stosowana jest przede wszystkim jako lekarstwo na nowotwory (zwłaszcza raka szyjki macicy, jajników, prostaty, guza mózgu czy raka płuc) oraz do oczyszczania krwi i jako środek usuwający toksyny z organizmu. Ten ziołowy lek goszczący w Indiach od tysięcy lat dziś znajduje o wiele szersze zastosowanie już nie tylko tam, ale również w medycynie zachodniej.

Właściwości guggulu

Guggul uzyskał największą popularność podczas próby leczenia wysokiego poziomu cholesterolu. W przeprowadzonych badaniach (trwających 12 tygodni) na skutek regularnego przyjmowania guggulu u 80% badanych poziom cholesterolu w surowicy krwi obniżył się o 24%, a stężenia trójglicerydów – o 23%. Do dziś guggul jest bardzo skutecznym ziołem regulującym poziom cholesterolu i trójglicerydów przy jednoczesnym utrzymaniu lub polepszeniu stosunku frakcji HDL do LDL. Guggul to dobrze znane zioło do zwalczania otyłości, gdyż powoduje przyspieszone spalanie tkanki tłuszczowej (aby zwiększyć efekty odchudzania, warto połączyć guggul z piperyną) oraz zwiększa produkcję ciepła (idealne dla zmarzluchów). Poza tym ma dobroczynny wpływ na serce. Wspomaga leczenie choroby niedokrwiennej i niewydolności serca, przez co zmniejsza ryzyko wystąpienia zawałów. Obniża także lepkość płytek krwi i zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego. Poprawia krążenie krwi, ma zdolność redukowania już istniejących płytek miażdżycowych w tętnicach  i zapobiega powstawaniu miażdżycy. Guggul jest żywicą znaną także z efektu zwiększania liczby białych ciałek krwi, tym samym zapobiegając infekcjom czy przeziębieniom i wzmacniając cały układ odpornościowy.

Dodatkowo guggul należy do ziół, które ułatwiają transport substancji do głębokich tkanek organizmu i posiadają silne właściwości przeciwutleniające, antybakteryjne oraz przeciwzapalne.

Obecnie guggul stosuje się w medycynie zachodniej do leczenia różnego rodzaju chorób skórnych, gdyż likwiduje on stany zapalne. Badania kliniczne wykazują, że leczy trądzik skuteczniej od antybiotyków. Wspomaga leczenie przewlekłych zmian skórnych (jak np. łuszczyca), odpornych na działanie tradycyjnych leków. Guggul łagodzi także infekcje płucne i stany zapalne błon śluzowych w całym organizmie. Wspomaga odbudowę tkanek. Likwiduje guzy, tłuszczaki i obumarłą tkankę.

Szerokie spektrum działania tego zioła sprawia, że znajduje ono również zastosowanie w artretyzmie (ze względu na właściwości przeciwzapalne i detoksykujące), w łagodnych lub ciężkich atakach dny moczanowej (obniża podwyższony kwas moczowy), w chorobach zapalnych jak np. zapalenia stawów, niegojące się rany, czyraki, choroby jamy brzusznej, zaparcia, niestrawność, a także przyspiesza zrastanie złamanych kości i niweluje cukrzycowe zmiany fizjologiczne.

Ponadto guggul powinny polubić kobiety, gdyż środek ten wspomaga pracę żeńskiego układu rozrodczego. Tradycyjnie stosowany jest w leczeniu endometriozy i zespołu wielotorbielowatych jajników. Usuwa wszelkie złogi i toksyny zalegające w rejonie podbrzusza. Reguluje cykl miesiączkowy, a także stymuluje przepływ krwi i rozluźnia mięśnie macicy, co powoduje złagodzenie bólów menstruacyjnych.

Jak widać, lista dobroczynnego wpływu tego indyjskiego ziela na nasz organizm jest niesamowicie długa, więc zachęcam Państwa do wypróbowania go. Ze względu na stosunkowo niewysoką cenę i już bezproblemową dostępność w Polsce, guggul zagościł również i w moich terapiach.

W ajurwedzie guggul często łączy się z innymi ziołami, tworząc specjalne mieszanki (np. kanchanar guggulu). I tak w określonych chorobach możemy połączyć i zastosować:

• guduchi, gokshura, imbir – sprawdzi się przy bólach stawów, pleców i przy podagrze,
• mustaka, krokosz, shatavari – niweluje bóle menstruacyjne,
• kurkuma, olibanum, kozieradka – pomaga usunąć nadmiar cholesterolu i zwalczyć artretyzm,
• guduchi, neem, kurkuma, triphala – wspomaga leczenie trądziku,
• arjuna, punarnava, pushkaramool – stosuje się wspierająco przy chorobach serca,
• kurkuma, haritaki, trikatu, triphala – zmniejsza bóle stawów i ułatwia gojenie złamanych kości.

Interakcje z lekami

Wyciąg z żywicy guggulu obniża skuteczność leków hipotensyjnych, takich jak propranolol i diltiazem. Ostrożność zaleca się także przy jednoczesnym stosowaniu guggulu i leków hipoglikemicznych, ziół, suplementów diety i leków, które rozrzedzają krew, jak np.: ginkgo, dzięgiel, czosnek, aspiryna, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), coumadin. Nie może być stosowany bez konsultacji lekarskiej przez kobiety w ciąży, karmiące i dzieci, a także w przypadku ostrej infekcji nerek, krwiomoczu i tyreotoksykozy.

Stosowanie

Pamiętajmy, że guggul, tak jak i każde inne zioło, należy stosować tylko przez określony czas, mimo że może być zażywane praktycznie przez każdego – niezależnie od wieku czy płci – gdyż jest nietoksyczne i dobrze tolerowane (mimo to należy sprawdzić, czy po zażyciu nie występuje alergia). Zwykle wystarczą 3–4 tygodnie, aby osiągnąć pełny efekt kuracji. W przeciwnym razie można serię powtórzyć nawet do 3 razy, ale z dwutygodniową przerwą między nimi. Oczywiście jest to zmienne i indywidualne, a poza tym zależy od rodzaju schorzenia.

Ilona Wężyk